Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /customers/f/3/f/christopheschepens.be/httpd.www/indochina2007/blog/wp-includes/cache.php on line 36 Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /customers/f/3/f/christopheschepens.be/httpd.www/indochina2007/blog/wp-includes/query.php on line 21 Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /customers/f/3/f/christopheschepens.be/httpd.www/indochina2007/blog/wp-includes/theme.php on line 508 X-to in Indochina

Descending dragon

9 september, 2007 22:54

Het is lang geleden sinds de vorige post, maar hier is ie dan. Vanuit België :(

De volgende dag Hanoi wat rondgehangen aan het Ho Chi Min mausoleum en museum.
Aan het museum zaten een hoop schoolkinderen te wachten tot het museum open ging. Ik moest ook wachten.
De 4 stoere jongens (10 a 11 jaar) van de klas kwamen met mij een babbeltje slaan. Verder dan “hello” kwamen we niet.
Dan maar weer de bekende vingertruuk boven gehaald. Plots stond heel de klas rond mij en de leraressen. Kon ik ook nog eens om beurt met iedereen op de foto gaan (ze hadden een klasfotograaf bij). Omdat het museum nog een half uur langer dicht was dan ik dacht, heb ik mij maar verstopt in een naburig park. Vindt één van die kerels mij toch wel zeker! Het volgend kwartier herhaalde voorgaand fenomeen zich dus. Sommige Westerlingen kwamen hierdoor vragen of ik “famous” ben…
In de namiddag heb ik Long Bien bridge bewandeld. Een hele charismatische brug met een zwart verleden. De brug is nog gemaakt door de heer Eifel, maar de Amerikanen hebben grote stukken stuk gebombardeerd. Tijdens deze bombardementen hebben de Vietcong besloten om Amerikaanse krijgsgevangenen de brug continu te laten herstellen. Zo stopten dus ook de bombardementen…

De volgende 3 dagen hebben we Halong bay bezocht. Halong betekent: descending dragon. Deze draak kwam uit de bergen naar de zee en sloeg met zijn staart het befaamde kartsgebergte in deze baai. We deden een 3-dagen durende boottocht. 1 nacht sliepen we in onze junk en 1 nacht op een eiland. De trip was heel goed. De omgeving fantastisch. Zeker als we verschillende gelegenheden hebben gehad om er te zwemmen en te kayakken. Zelfs een fietstocht zat in het programma.
In het hotel op het eiland ontmoeten we 2 Nederlanders die bij ons op de nachttrein zaten vanuit Saigon richting Hoi An.
We blijven maar volk tegen komen he!
De laatste dag zijn we nog wat soeveniers gaan shoppen. Zaterdag om 9u zaten we al op de vlucht naar Bangkok, om er vervolgens tot 23u te wachten op onze echte vlucht richting België. Die dag ontmoeten we ook onze eerste Belgen van de reis. Zij gingen dezelfde reis als ons maken… op 2 weken!!!!

Van vandaag zitten we dus terug thuis, en het “vriesweer” hier valt dik tegen! Hoog tijd om een volgende reis te plannen dus!

Rubriek: Vietnam  |  33 Reacties

Where the streets have a name

3 september, 2007 17:56

Sinds deze morgend zijn we dus gearriveerd in Hanoi. Het was 5u30. Steevast staan er een resem “touts” je op te wachten om je te lpkken naar een hotel. Het is heel moeilijk om aan dat hectische gedoe te ontsnappen of te negeren. Zeker als je zo moe bent.
Dankzij een tout hebben we nu toch een leuk hotelletje in “the old quarter”.

De sfeer in the old quarter is wel zalig. Eerst het verkeer: 1000den scooters die allemaal door die kleine straatjes willen en gelijk ook welke verkeersregels er zijn, aan hun broek lappen. Zo krijg je regelmatig opstroppingen omdat iedereen tegelijk het kruispunt op wil. En ik dacht dat Saigon erg was, de kleinere straatjes hier maken het enkel erger.

De kleine straatjes hebben allen een specifieke naam naar de producten die er vroeger verkocht werden. Nu passen de namen niet meer bij de producten die er verkocht worden, maar je hebt wel nog steeds de typische product straatjes:

  • een straat met alleen maar ijzersmeders en ijzerbewerkers
  • een straat met enkel plastiek zakjes, kleefband en koorden
  • een straat met buddha schrijntjes (die je trouwens in elk huis of zaak terug vindt, vergelijk het met onze kerststalletjes). Je kan hier ook vals geld kopen dat je kan offeren aan je buddha of je grootouders die gestorven zijn. Wel gek: met echt geld, vals geld (met meer waarde) kopen, om het dan te verbranden.
  • een straat met enkel schoenen
  • een straat met enkel leder-bewerkers
  • een straat met enkel …

Voor de viezerikken: neen, geen raamstraatjes. Al heb ik het vermoeden dat de prostituees hier op de scooter rondtippelen ipv gewoon op straat. Ik heb hier al typetjes zien rond rijden, man man… En zowiezo is hier voor voetgangers amper plaats, laat staan voor prostituees ;)

De scooters staan in het algemeen gewoon op de stoep geparkeerd. Je kan dus niet anders dan op straat wandelen. Ik dacht dat die scooters in overtreding waren, tot een politievrachtwagen passeerde. Plots kwamen er overal mensen uit de winkels naar buiten gestormd om hun scooter die op de weg stond, op het voetpad te plaatsen. Degenen die te laat waren kregen een boete of de scooter werd opgeladen in de vrachtwagen. Grappig.

Morgen nog een dagje Hanoi en dan 3 dagen Halong bay. 2 dagen cruisen met een junk en 1 dag luxe op een eiland.

Rubriek: Vietnam  |  3 Reacties

CAS

3 september, 2007 17:32

Of ook “Christophe’s Airco Shelter”… (patent pending)

In de trein kan de airco zo koud staan, dat je er gewoon niet van kan slapen.
Voor de installatie van de CAS. Let op de airco roosters rechtsboven. Deze blazen recht op mij.
img_1146.JPG

Na het betere “ingenieurswerk”:
img_1154.JPG img_1153.JPG

Het eindresultaat:
img_1151.JPG

img_1155.JPG

Zo blaast de koude lucht tenminste niet meer rechtstreeks op mij :)
Ik moet zeggen, de Vietnamees naast mij keek wel vreemd. Maar gaf mij uiteindelijk gelijk toen hij van miserie zijn petje opzette om te kunnen slapen.
Uiteindelijk heb ik ook nog een lange broek, sokken en een t-shirt aangetrokken.
Heb deze keer toch wel 2 blokken van minstens 2u geslapen in de nachttrein :D

PS: toen we arriveerden hadden we de knop gevonden om de airco af te zetten… NOT! (is een centraal systeem)

Rubriek: Vietnam  |  3 Reacties

Tombraider

1 september, 2007 17:22

Er zitten weeral een aantal dagen op sinds de laatste blog.
Veel spectaculairs is er niet gebeurd. Hoi An was heel gezellig en tof. 1 dag gewoon op het strand gezeten. Een 30km lang strand waarvan een deel China Beach noemt. Voor sommigen zal dit bekend in de oren klinken. Dit was de plaats van ontspanning voor de Amerikanen toen ze hier “oorlogske speelden”. Lekker het kind uitgehanghen en liggen bodysurfen en frisbee-en. Op een bepaald moment wel moeten wijken voor een hoop vrouwen die de zee kwamen toebidden. Gek. Wat ze achterlieten was een 10tal m2 vol met wierrookstokjes. ’s Avonds heerlijk (en duur) gegeten in de Mango Room. Een restaurant waar Mick Jagger ons voor is geweest. Het was wel superlekker. En de prijs… 20euro de man, incl drank en dessert. Dus dat valt wel mee naar Belgische normen. Maar tot nu toe kostte ons uitgebreid avondmaal slechts 5euro de man…

Sinds eergisteren zitten we in Hue. De oude keizerlijke stad. Ze hebben hier een soort mini-Verboden stad en de keizerlijke tombes. Die verboden stad was wel leuk. Weinig volk. Heel anders dan in China toen ik er was tijdens de golden week van 1 mei.
Voor de tombes had ik schrik. Ik dacht dat ik last ging krijgen van tempelitis, maar dat viel reuze mee. Ik heb 3 tombes bezocht en ze waren allemaal anders. En de ene indrukwekkender dan de andere. Wel ironisch dat de keizer die zichzelf ” modest” noemt, de mooiste en grootste tombe heeft! Je moet zo’n tombes eigenlijk bekijken als een soort buitenverblijf met vijvers enz. De ritten naar de tombes waren ook wel leuk. Praktisch de hele dag achterop een scooterke gezeten met eigen chauffeur. En er was overal amper volk. Het voordeel van het “regenseizoen”. Veel regen hebben we nog niet gezien.
Zo kwam ik verschillende keren een Vietnamese tegen die telkens mijn hulp nodig had voor fotootjes van haar te nemen. Op een bepaald moment was ik in een afgelegen pagoda enkele kilometers van de plaats waar ik haar ontmoet had. Ze was helemaal verrast dat ik daar ook was en toen hebben we die maar samen bezocht. Ze heeft me ook ”geleerd” hoe ik in een pagoda tot buddha bid. Grappig. Gewoon wierrookstokjes in de hand nemen en bij elk buddha beeld 3 keer buigen en een paar smeulende wierrookstokjes achter laten.

Over de Vietnamezen zelf. Wel… de mensen waar we mee in contact komen spreken allessinds veel beter Engels dan de Chinezen die ik al ontmoet heb. Ze doen ook veel meer moeite om engels te spreken. De Vietnamezen zijn ook veel opener en vriendelijker. Je ziet hier ook veel minder armoede dan in Cambodia. Het zijn echt 2 werelden van verschil. De oorlog met Amerika en de Fransen ervoor zien zij ook als een hobbeltje in hun geschiedenis. De 1000 (of was het 2000?) jarige bezetting van China heeft veel meer sporen nagelaten. Al kan je niet echt naast de gevolgen van de Amerikaanse oorlog kijken.
Morgen is het hier Independence day (tov Frankrijk). Je ziet hier al enkele dagen overal de Vietnamese vlag uithangen en de rode vlag met de hamer en de sikkel. Met veel tam tam hebben we zo ook gezien hoe heel de buurt werd vrijgemaakt voor een delegatie hoge piefen die de mini verboden stad kwamen bezoeken. Belachelijk. Maar dat is communisme: “iedereen gelijk”.

Morgen rijden we met de nachttrein naar Hanoi en gaan we onze laatste week in. Spijtig genoeg zal er geen bezoek aan Sapa inzitten wegens tijdsgebrek. Maar we gaan wel proberen Halong bay uitgebreid te bezoeken.

Oh ja, sinds onze eerste dag in Hoi An komen we nu wel elke dag bekende gezichten tegen van de weken ervoor. We hadden beter een groepsreis geboekt en zo een korting afgedwongen ;)

Rubriek: Vietnam  |  Reactie

Alles draait om verleiding

27 augustus, 2007 17:08

Na de laatste post zitten we weeral een dikke 1100km verder. Eerst nog een paar boottochtjes gedaan op de Mekong en oa een noodle fabriek en een wierrookstokjes fabriek bezocht. Dan richting Saigon, of officieler Ho Chi Min City (HCMC).

Saigon is een stad in volle opmars. Vergelijkbaar met de grote steden in China. Dwz: heel veel woningblokken in opbouw. Er leven 8 miljoen mensen, en er staan 3 miljoen bromfietsen officieel geregistreerd! Dit geeft een vrij spectaculair straatbeeld en een continu gebrom en getuut als achtergrond geluid. Vooral aan de grote kruispunten en ronde punten is dit leuk. De scooters reageren op elkaar als scholen vissen. En lang voor het rood wachten kunnen ze niet echt… is er een gaatje dan begint het gevroem… Misschien kan Eddy Wally hier nog een liedje over schrijven als sequel op zijn liedje over de fietsen in China ;)

In Saigon zijn we maar 1 volle dag gebleven. Het enige “hoogtepunt” was het herdenkingsmuseum voor de American war zoals dat hier heet. Het deed wel een beetje aan de Killing fields en de S21 gevangenis denken in Phnom Penh. Wees maar zeker dat de Amerikanen niet echt braaf geweest zijn,  zeker als je de gevolgen van Agent Orange ziet…

De dag erna met de nachttrein naar Hoi An. Ongeveer 16 a 17u sporen. We rijden in eerste klas, omdat je hier slaapbedden hebt van maar 2 bedden boven elkaar en airco. In 2de klas heb je 3 bedden boven elkaar en geen airco…

Nog geen 30mins nadat we vetrokken waren ging de noodrem al af. Er was een Vietnamees op zijn scooter, die nog geprobeerd had op het laatste nipperke de overweg over te steken. Niet gehaald dus… Ik denk dat we hoop en al 10mins hebben stilgestaan. Scooter onder de trein uit gehaald en verder. We weten niet dat de bestuurder gewond was of niet.

In de trein hebben we helaas geen oog dicht gedaan en was het vandaag dus heel vermoeiend. Deze middag zijn we dan maar in bed gekropen en bijgeslapen tot een uur of 17… Shame on us! Maar we nemen het er nu ook van. We slapen in een midrange hotel, 2 sterren met ontbijtbuffet en zwembad voor 9USD per nacht… En doen het even rustig aan. De strandjanetten uithangen dus :D

Hoi An is een oud stadje beschermd door Unesco en er is veel minder verkeer. Zelfs verkeersvrije straatjes heb je hier!
En… je kan hier je hele kleerkast vernieuwen. Deze morgend heb ik 2 nieuwe kostuums besteld + hemd + overjas en dat allemaal OP MAAT! ’s Avonds even binnen gesprongen voor de laatste wijzigingen en morgens vroeg kan ik het pakketjes afhalen. En tis echt goedkoop hoor! De prijzen liggen ts 40USD en 180USD per kostuum. Maar je kan natuurlijk nog afbieden ;)
Het draait hier overal ook om verleiding, waar je als man ook binnen stapt, er wordt altijd een mooie verkoopster op je af gestuurd die alles uit de kast haalt om maar te verkopen. En dan bedoel ik de versiertruukjeskast. Vandaag bijv:
- hello sir, you’re so hansom
- hello sir, you’re body is perfect for this suit
- sir, shall I come into the dressing room to help you?
- sir, shall I bring the suit to Belgium?
- No Belgium is not too cold for me, I’m always hot…
Yep… tis hier soms afzien ;)

’s Avonds in het dorp passeren we een Europese meid die ik precies al eens gezien had.
Ik draaide mij om en toen was zij ook al naar mij aan het wijzen. Met de flauwe zin “I know you from somewhere, but I really don’t know where” probeerde ik te weten te komen van waar ik haar kende. Zij wist het nog wel. Ongeveer 10 dagen geleden en 1500km hier vandaan probeerde zij een foto te nemen in Angkor Wat (Cambodia) van een boom op een ruine. Al was er de zoveelste bus Koreanen gedropt en die stonden telkens op haar foto. Ik had haar in de gaten en was wat aan het lachen met haar miserie. Toen de foto gelukt was applaudiseerde ik. Ze vond dat wel grappig. En nu antwoorde ze dus naar mij ” you know… From the picture in Angkor Wat”. Grappig hoe mensen elkaar terug tegen kunnen komen :D

Rubriek: Vietnam  |  2 Reacties

Family ties

23 augustus, 2007 16:31

Gisteren hebben we dan afscheid genomen van Cambodia. Gemakshalve hebben we een tour geboekt van 2 nachten/3 dagen waarbij transport, hotel en ontbijt inbegrepen zijn voor 32USD per persoon! Zelf hadden we niet beter gekund. En tot nu toe valt alles goed mee. Er is ook genoeg vrije tijd voorzien.

Eerst een uurtje rijden met de bus vanuit Phnom Penh, en vanaf daar de rest van de trip met de boot tot in Vietnam (Chau Doc). Dit was echt heel fijn. De “grote” cargo boten, mensen die hun koeien een badje gaven in de Mekong, kinderen die aan de oever onze boot achtera renden en “hello” riepen etc. In Vietnam overgestapt op een ander bootje en door smalle irrigatiekanalen gevaren. Ook leuk met de vele kleine bruggetjes (Monkey bridges) en de rijstvelden om ons heen.

Aangekomen in Chau Doc zijn we Sam hill opgereden met scooters. Hum hum… laten rijden. Fantastisch! Al ben ik blij dat ik al wat heb meegemaakt in China qua verkeer, zo had ik wat minder schrik achterop de scooter. Eenmaal boven hadden we een prachtig uitzicht over de ondergelopen rijstvelden en de vele kanalen die uitkomen op de Mekong.
En een aantal kilometers verder lag de “2 million dollar hill”. De Amerikanen hebben 2 miljoen USD gespendeerd omdit in handen te krijgen en toch nog gefaald. Dit werd ons verteld door een trotse Vietnamees…

Vandaag verder naar Can Tho. Hier hadden we een vrije namiddag en Gert en ik besloten weer een bootje te huren. De oudere vrouw ging maar al te graag varen naar de ” monkey bridge” en ” rice fields”. Haar Monkey Bridge bleek niet dezelfde te zijn als wij voor hadden. Ze bracht ons naar een grote hangbrug in aanbouw. Ook knap natuurlijk. En de ” rice fields”? Wel euhm… Er kwamen 2 sampans voorbij overladen met rijst. Nu kon ik natuurlijk niet meer reclameren ;) Onze 2u die we hadden voorzien waren bijna om toen ze plots een kanaaltje in vaarde en stopte om gedag te gaan zeggen bij haar broer. We moesten natuurlijk mee en de hele familie-album moesten we bekijken. Natuurlijk hebben we ook wat fotootjes genomen. De zon ging bijna onder toen ze weer een stop maakte. Deze keer bij haar thuis. We kregen onmiddellijk een kom lekkere noodles voorgeschoteld en een kleinkind moest naar de plaatselijke winkel om 2 flesjes pepsi cola te halen (we hadden hier nergens om gevraagd, dat werd ons allemaal “opgedrongen”).
Weer de officiele foto’s en dan terug. In het donker met dreigende donder en bliksem achter ons… Op dat moment was het toch wel minder gezellig om met ons klein bootje de Mekong over te steken zonder dat we verlicht waren. Gelukkig geen aanvaring met een sampan! Morgen richting Saigon.

Tam Biet!

Rubriek: Vietnam  |  4 Reacties

Sfeerbeelden

23 augustus, 2007 16:10

Op bezoek bij de taxichauffeur in Siem Reap (Cambodia):
vinger.JPG

Bonaak en ik in Phnom Penh (Cambodia):
Bonaak en ik

Boottocht Mekong in Can Tho (Vietnam):
popeye.JPG

Even stoppen bij de familie… (Can Tho, Vietnam):
familiebezoek.JPG

Rubriek: Vietnam, Cambodia  |  3 Reacties

Phnom Penh

21 augustus, 2007 12:33

Sinds eergisteren zitten we dus in Phnom Penh. De rit naar hier veel heel goed mee.
Op de Cambodiaan na die zijn wekker van zijn GSM niet kreeg afgezet in de bus. Zeker 15mins heeft dat ding staan rinkelen met hilariteit en frustratie tot gevolg :o)

We slapen in de Floating Village aan het Boeng Kak meer. Een backpackers mekka in Phnom Penh. Allemaal goedkope slaapplaatsen, maar je moet we inschieten in comfort.
Bijvoorbeeld toen er een zware regenstorm passeerde hebben we onze gordijnen als douche gordijn gebruikt en de pompbak staat gewoon los in onze badkamer. Maar voor 4USD per nacht per persoon gaan we niet klagen. We hebben trouwens zalig geslapen.
Gelukkig stond het bed een beetje waterpas, wat je niet kan zeggen van de rest van het gebouw (lees planken en golfplaten).

De dag erna naar de Killing Fields geweest. LUGUBER! Je wandelt er gewoon tussen botten en kledingsstukken uit de massagraven. Na elke regenbui stroomt er wat zand weg en komen deze dingen telkens terug aan de oppervlakte. Het is verbazingwekkend Wat de Kmer Rouge en vooral met Pol Pot dit volk heeft aangedaan. Toen De Rode Kmer aan de macht kwam was iedereen blij in Cambodia. Eindelijk zou er een einde komen aan corruptie en andere slechte dingen. 3 UUR (!!!) later werden alle mensen uit de grote steden weggejaagd naar het platte land om er te werken als slaven. Alle steden veranderden in Spooksteden.
Alle intellectuelen, hooggeplaatste personen etc werden uitgemoord.  Samen met gans hun familie. Dit zodat ze niet tegen Pol Pot konden ingaan en dit verhaal konden vertellen aan de wereld. Voor de Rode Kmer leefden hier 7miljoen mensen. Erna 3,5 miljoen…
Dit moorden gebeurde zonder kogels want dit koste teveel geld…

In de namiddag de gevangenis S21 (Tuol Sleng) bezocht. EEn omgebouwde school tot gevangenis tijdens de Rode Kmer. In deze gevangenis zijn 20000 mensen gefolterd en nadien vermoord in de Killing Fields.  De folterwijzen en dergelijke ga ik hier niet vertellen.
Maar dit was echt een dag om even stil te staan en na te denken wat de impact zelfs nu nog is op de mensen hier. Pol Pot regeerde van 1975-1979, maar nog tot midden jaren 80 en zelfs tot hij stierf in de jaren 90 werkten de Rode Kmer als rebellen aan de grens met Thailand. Gesteund door Thailand!

Vandaag hebben we het koninklijk paleis en de zilveren pagode bezocht. Nadien de Psar Thmei. Een hele speciale overkoepelde markt. Het gebouw kan onmiddellijk als scene gebruikt worden in een science fiction film a la Star Wars ergens midden in de woestijn.
In de namiddag het Nationaal Museum. Hier heb ik een unieke kans gekregen om een uurtje te babbelen met een monnik. Hij passeerde en ik zei vriendelijk Sue Srai (hello).
Hij lachte terug, zei ” hello” en kwam naast mij zitten en we begonnen wat te babbelen.
Een uur lang over zijn land en mijn land. Over de Rode Kmer en zijn monnikenleven.
Best wel leuk :D

Voor het koninklijk paleis komen de Tonle Sap en de Mekong samen. Indrukwekkend (bruin) water… Maar ik denk dat de Schelde zeker niet moet onderdoen ;)

Morgen vertrekken we naar Vietnam. Eerst met de boot de Mekong af naar Chau Doc (Vietnam). De dag erna naar met de boot over de Mekong naar Can Tho en de dag erna zitten we in Ho Chi Min City (Saigon).

Li hai!

Rubriek: Cambodia  |  1 Reactie

Keep on Scamming

18 augustus, 2007 17:58

Zoals Anja al schreef in een van de berichtjes, Cambodia is het land van de afzetterij. Gelijk wat je ook doet en hoe voorzichtig je ook bent, dagelijks word je wel een keer afgezet. Het gaan hier niet over grote bedragen, maar een dollartje hier en een dollartje daar telt wel snel op. En als ze hun zin niet krijgen, hangen ze de zieligaards uit.
Bijv:
- Je wil een floating village bezoeken. De Lonely Planet zegt “rij naar een bepaald dorp en huur er een boot voor 25USD. Dat alles per persoon.
- Eens aangekomen in de floating village kan je overstappen op een kleiner bootje. Weer 10 USD.
- De realiteit: de tuk-tuk chauffeur stopt plots bij een of ander toeristisch bureau waar je juist daar en alleen daar de bootdienst kan kopen. Voor 130USD in totaal!!!!
- Ik begin te discussieren dat wij dat niet willen en niet gebruik willen maken van zijn diensten. Ik maan de tuktuk chauffeur aan om door te rijden en dat we daar wel zullen zien in dat dorpje.
- Gevolg: tuktuk chauffeur begint te protesteren en die van zijn toeristisch kantoortje beweert plotseling dat ALLE boten via hem geregeld moeten worden, dat HIJ de BAAS is en verantwoordelijk voor ONZE veiligheid enz. Hij hing echt plots de maffiaman uit.
- Heb hem aangemaand om zich niet te moeien met ons gesprek met onze chauffeur.
- Na wat gepruttel kregen we plots alles aan 60USD. Bijna de normale prijs dus.
En zo gaat dat dus iedere dag. Bovendien werkt de politie dit alles ook nog eens in de hand door op alles hun percentje te vragen.

Dat gezegd zijnde, Cambodia is super! De mensen zijn altijd goedlachs, de kinderen met het minste gelukkig. Overal waar we komen op meer afgelegen plaatsen roepen alle mensen “hello” naar ons.

Zo hebben we vandaag een floating village en de village van de tree houses bezocht. Het eerste een dorp bestaande uit woonboten, met oa een heus basketbalveld op een vlot (!), en het tweede bestaat uit paalwoningen die 3 a 9m boven de grond zweven. Heel gek. We moesten er 1,5u over doen met onze priveboot eer we in dat laatste dorp waren. Een voorproefje voor de Mekong. Het is nu regenseizoen en het meer wat aan die dorpen ligt (Tonle Sap), begint nu serieus te stijgen en al heel wat bomen waren net niet onder het wateropperlak verdwenen. Het water kan dus nog +/-6m stijgen de volgende weken. In dat paaldorp waren we net niet de 2 enige toeristen en hadden we veel bekijks. Ik neem wat foto’s van kindjes die met een muis spelen en laat de foto’s aan die kindjes zien. Heisa alom “dat is de Jef! En dat is de Piet!”. gewoon fantastisch en dit dorp evenaart zeker qua indruk Angkor Wat. Toen we terug keerden, zijn we even binnengesprongen in het huis (rieten hut op 4 palen) van onze tuktuk chauffeur. Alle kindjes van de buurt komen meteen aanstormen. Even goeie dag gezegd tegen zijn zwangere vrouw en ziek kind (voel je’m al komen?). Wat truukjes getoond aan de kindjes (oa vinger lostrekken en oor bewegen). Geweldig hoe ze ermee weg waren en er plezier in hadden. Er gingen een paar kindjes weg en 2mins later waren er weer een hele bende nieuwe kinderen bijgehaald die ook mijn truukjes wilden zien. Big time fun!

’s Avonds van de zonsondergang in Angkor Wat genoten en dan afgerekend met de chauffeur die plots 63USD moest hebben ipv de afgesproken 36USd (dit voor 3dagen privedienst). En hij had de cijferkes niet omgewisseld. Begon ie nog wat zielig te doen en zo, maar we hebben hem op zijn plaats gezet. We gaven hem al 9USD extra fooi en hebben hem elke dag mee uitgenodigd voor middageten en ontbijt.

Zo zijn de dagen hier dus. Heel mooie hoogtepunten die af en toe ontsierd worden door hebberige Cambodianen. (Yep Roel en Pol, het zijn GELDWOLVEN! ;) )

Maar ik wil daar verder niet teveel de nadruk op leggen. Het is hier zalig.

Als afsluiter, gisteren bij de voetmassage, werden we naar een ruimte gebracht met allemaal afgeschermde ruimtes met behulp van zeilen. Niet gebruikelijk voor een voetmassage. We hoorden heel wat gekreun etc. We dachten dat we bij een louche massage waren terecht gekomen, maar uiteindelijk waren het gewoon allemaal matraskes naasteen en kregen een 8tal Indiërs een body massage a la Thai. Wij moesten ons daartussen leggen. Een Indiër naast mij werd bijna dubbel geplooid en moest zwaar kreunen. Ik kreeg de slappe lach… niet te doen. En al die masseues mij maar uitlachen. Toen we er vandaag langs loopten begonnen ze spontaan te wuiven. Ze kenden mij dus nog :)

Allez. Morgen er weer uit om 6u. De bus nemen naar Phnom Phen.

Bye!

Rubriek: Cambodia  |  6 Reacties

Tuk-tuk? Sebiet een toek op ei bakkes!

17 augustus, 2007 13:50

Sui Slrai (of zoiets, “hello” in Cambodiaans),

Eergisteren zijn we dan vetrokken richting Cambodia. De rit was echt zo ongelooflijk als verwacht. Eerst had de taxichauffeur ons zo goed als afgezet aan de luchthaven ipv aan de busterminal in Bangkok. Toen we de pijltjes “luchthaven” zagen, wisten we dat er iets mis was. De busterminal lag immrs aan de andere kant van de stad. Gelukkig waren we nog op tijd daar. We hebben zelfs een bus vroeger kunnen nemen. Tijdens de busrit werden er af en toe mensen van de bus geplukt door de politie. Vreemd.

Eens aan de grens kwamen we in een totaal andere wereld. Veel primintiever. Mensen trokken allemaal met de hand een kar over de grens en zo had je een hele file van mannen met karren. Vandaar begon de rit naar Siem Reap. 3 a 4u over 150km zandweg. Er lagen echte kuilen in de weg van soms wel een halve meter diep. De weg werd dan ook over de hele breedte gebruikt om die te vermijden. Langs de kant, het ene na het andere verbodsbordje. Een manneke dat wil schuppen met een rode streep door. Onder de schup… een afbeelding van een landmijn… En dit echt kilometers aan een stuk. Een overschot van de Rode Kmer en de terugtrekking van Vietnam uit Cambodia. Triestig. Je ziet hier ook redelijk wat mensen met verloren ledematen. We zijn van plan om een Belgisch hulpcentrum hier in Siem Reap te bezoeken en wat geld achter te laten. Ts die borden zijn er ook kleine dorpjes in lintbebouwing. Natuurlijk om de landmijnen te vermijden. De huisjes kan je letterlijk hutten op palen noemen. En overal zie je ook grote plakaten met de melding “dit gebied is opgeruimd van landmijnen door *land*”. Waaronder we ook een Belgische gezien hebben.

Ondanks dit alles stralen de mensen hier en lachen/wuiven ze allemaal naar je. En zespreken hier eigenlijk verbazend goed Engels en sommige kindjes (!) zelfs nederlands (paarverkoops woordjes)…

We zitte dus in Siem Reap. De toegangsstad naar Angkor Wat. Ondertussen hebben we al 2 dagen deze tempels bezocht en het is echt ON-GE-LOOF-LIJK! De tempels in Mexico verbleken tov dit staaltje bombastische bouwkunst!
De grote toer ts heel het tempelcomplex is 27km…
Deze morgend om 5u30 waren we al op weg naar de tempels om de zonsopgang te zien. We waren niet de enige. Het was een echte koers naar de tempels ts alle 1000den tuk-tuks. Geweldig!
Goed… etenstijd… Khmer-food mag er echt wel wezen. De gemiddelde prijs hier voor een maaltijd met dessert: 5euro.
Kost van onze hostel… 4,5USD per nacht per persoon… Ontbijt inbegrepen!

Overmorgen trekken we naar Pnohm Pen.

Li Hai! (Bye bye)

PS: aan de “hier zijn we” link wordt niet meer gewerkt. Internet werkt hier veel te traag en ben al blij als ik mijn mail gelezen krijg.

[Update 18 augustus 2007] : De weg van Poipet naar Siem Riep, die met de gaten, noemen ze ok Dancin Road. Rara waarom… (dank u Anja voor de extra info)

Rubriek: Cambodia  |  2 Reacties